Bu noktada, tuzu kaçan, suyunu çeken ya da dibi tutan bir tencere her zaman çöpe gitmek zorunda değil. Sos porsiyonu hazırlarken işler ters gittiğinde uygulanabilecek kurtarma yöntemlerini tek tek açıkladık.
Sos porsiyonu ile ilgili çalışmalarda hacim ile ağırlık karıştırıldığında sonuç tutmaz. Kabarık ve elenmiş bir malzemenin aynı bardaktaki ağırlığı, sıkıştırılmış halinden belirgin biçimde düşüktür.
Özetle, sos porsiyonu konusunda su bardağı ve çay kaşığı ölçüleri kişiden kişiye değişir. Hassas tarifleri gram cinsinden yazmak, tekrarlanabilirliği tek hamlede kurtarır.
Fazla tuz, dağılan kıvam ya da kuru kalan doku her mutfakta olur; önemli olan paniğe kapılmadan tek bir müdahale denemektir. Sos porsiyonu ile ilgili sorunların çoğu sıvı ekleyerek, dinlendirerek veya ısıyı düşürerek toparlanabilir.
Kurtarma denemelerinde birkaç şeyi aynı anda değiştirmek sonucu daha da bozar. Sos porsiyonu konusunda önce tadın yönünü belirleyip tek adım uygulamak, ardından tekrar tatmak en güvenli yoldur.
Bu noktada, tencere, tava ve bıçakların bakımı, tarifin lezzeti kadar önemlidir. Dip tutan bir tava ya da körelmiş bir bıçak, en iyi malzemeyi bile heba edebilir.
Bununla birlikte, sos porsiyonu konusunda kulaktan kulağa yayılan pek çok kural, denendiğinde doğrulanmıyor. Kimi adım gerçekten lezzeti belirlerken kimi sadece alışkanlıktan sürüyor.
Sos porsiyonu ile ilgili inanışları test etmenin yolu yan yana deneme yapmaktır. İki tencereyi aynı gün, tek farkla pişirmek tartışmayı kısa sürede bitirir.
Aynı tarif, kısık ateşte bambaşka, yüksek ateşte bambaşka sonuç verir. Sos porsiyonu konusunda ısıyı kademeli yükseltmek, dış yüzey yanmadan içerinin de pişmesini sağlar.
Ocakların ve fırınların gücü aynı değildir; bu yüzden süreye değil görünüme ve kokuya güvenmek gerekir. Sos porsiyonu için bir fırın termometresi, tarifteki dereceyle gerçek sıcaklık arasındaki farkı gösterir.
Sebze ve meyvenin mevsiminde kullanılması, hem lezzet hem maliyet açısından belirgin fark yaratır. Sera ürünüyle yapılan aynı tarif, çoğu zaman aromasını tam veremez.
Bu nedenle, kış aylarında ağır ve uzun pişen tarifler öne çıkarken, yaz mutfağı kısa süreli ve hafif hazırlıklara yönelir. Sos porsiyonu ile ilgili planlamayı takvime göre yapmak akıllıcadır.
Sulu yemeklerde en pratik çözüm doğranmış patates veya bir miktar sıcak su ekleyip kaynatmak, ardından kıvamı yeniden toparlamaktır. Baharat fazlalığında yoğurt, süt, krema gibi süt ürünleri ya da bir tutam şeker keskinliği yumuşatır. Tadını kontrol ederken yemeğin biraz dinlenmesini bekleyin, çünkü sıcakken tuz olduğundan daha baskın hissedilir.
İlk denemede az malzemeli, tek tencerede pişen ve bekleme süresi kısa olan tarifleri seçmek en mantıklısı. Böylece hem teknikleri öğrenirsiniz hem de bir hata olduğunda nedenini kolayca fark edersiniz. Birkaç başarılı denemeden sonra hamur işi, mayalı veya çok aşamalı tariflere geçebilirsiniz.
Sulu yemekleri kısık ateşte, bir iki kaşık su ekleyerek ısıtmak kurumayı engeller ve tadı tazeler. Fırın yemekleri ve hamur işlerinde 160 santigrat derecede üzeri folyolu ısıtma, mikrodalgaya göre çok daha iyi sonuç verir. Aynı porsiyonu tekrar tekrar ısıtmaktan kaçınıp yalnızca yiyeceğiniz kadarını ayırmanız hem lezzet hem güvenlik açısından doğrudur.
Çoğu durumda, yöresel tariflerin çoğu aslında sade malzemelerle yapılır, zorluk genellikle o bölgeye özgü peynir, ot ya da baharatı bulmakta çıkar. Bu malzemeler için benzer aroma profiline sahip alternatifler kullanabilir, oranı biraz azaltarak dengeyi koruyabilirsiniz. Pişirme süresi ve ateş ayarı orijinal tarife sadık kaldığı sürece sonuç oldukça yakın olur.
İlk bakışta, Aydın pazarlarında bulacağınız yerel ürünleri denemek, alıştığınız tarife bile bambaşka bir karakter kazandırabilir.